15. Ceza Dairesi 2017/35280 E. , 2021/3846 K.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK‘nın 158/1-f-son, 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, www…..com isimli internet sitesinde verdiği satılık televizyon ilanı üzerine katılanın sanıkla iletişim kurduğu, televizyonun alım satımı konusunda 700 TL‘ye anlaştıkları, katılanın, hakkında tefrik kararı verilen diğer sanık … Saygılı’nın banka hesabına parayı göndermesine rağmen sanığın televizyonu katılana göndermeyip çeşitli bahanelerle oyalamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık ikrarı, katılan beyanı, bankamatik makbuzu, satışla ilgili internet çıktıları, abonelik sözleşmesi ve dosya kapsamı itibariyle, sanığın “www…..com” adlı internet sitesinde hesap açtığı, gerçekte sahip olmadığı Sony marka LCD televizyonun fotoğrafını internetten indirip ilan verdiği, ilanda televizyonun gerçek değerinden daha düşük bir fiyat yazdığı, ilanı gören katılanın belirtilen telefon numarasını aradığı, aralarında televizyonun 700 TL’ye alım satımı konusunda anlaştıkları, sanığın katılandan, dosyası tefrik edilen diğer sanık … Saygılı’nın hesabına parayı yatırmasını istediği, katılanın bankamatik aracılığıyla 700 TL’yi bildirilen hesaba yatırdığı, sanığın parayı aynı gün çektiği ancak televizyonu katılana göndermediği, bunun üzerine katılanın sanığı ilanda belirtilen telefon numarasından aradığı, sanığın kendisini adına kayıtlı 0532 2150172 numaralı telefondan aramasını istediği ve katılana televizyonun kargoda kırıldığını, parasını iade edeceğini söylediği ancak aldığı parayı iade etmediği ve televizyonu da göndermediği, bu şekilde sanığın katılanı yanıltmak ve kandırmak suretiyle internet sitesi üzerinden gerçek olmayan resimler ve açıklamalarla ilan vererek önceden planlayıp sergilediği hileli davranışlarla haksız kazanç sağlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabulü sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK‘nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat tutarı belli ise TCK‘nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezasının belirlenerek, aynı Kanun’un 61. maddesi uyarınca artırım ve indirimler yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2 madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin hükümde;
“TCK’nın 158/1-f-son maddesi hükmü gereğince cezanın takdiren 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra, (5) gün adli para cezasının TCK’nın 52/2 maddesi hükmü gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL‘den 100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezası TCK’nın 158/1-son maddesi hükmü gereğince suçtan elde edilen menfaatin 2 katından az olamayacağından sanığın (700×2/20)=70 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 62. madde hükmü gereğince cezasının takdiren 1/6 oranında eksiltilerek 2 yıl 6 ay hapis ve 58 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (58) gün adli para cezasının TCK’nın 52/2 maddesi hükmü gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL den paraya çevrilmek suretiyle 2 yıl 6 ay hapis ve 1.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde infazda tereddüt oluşturacak şekilde uygulama yapılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK‘un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinden adli para cezasının belirlenmesine ilişkin olarak “5 gün” ibaresinin ve 3. bendin tamamen çıkarılarak “5 gün” ibaresi yerine 4. bendin eklenmesine, 2. bentten sonra 5. ve 6. bentlerin teselsül ettirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.